…HELOHY…(tohiny 2) (MAZ RAMANA)

Amin’ity indray mitoraka ity angamba…
Satria… im-betsaka loatra izay, amam-polo taonany, no nifamatoran’ny rantsan-tanako sy naha-vahotra ny molotro, isaky ny nanandrana hitanisa ny zavatra rehetra fantatro…
Fa amin’ity indray mitoraka ity angamba, hoy aho, dia hiezaka ny masoko tsy hanjombona. Na hikoriana hamonto ny foko sy ny tavako aza ny ranomaso isaky ny hanoratra andininy iray aho, dia hikiry ihany. Hosoratako ihany… tsy ho ahy, fa ho anareo.
Efa folaka tsara ny andro tamin’izay… efa hadiva hody ny masoandro. Mandinindinika irery teo antsinanan-trano izy, reraka avy nikarenjy sy nifanenjika tamin’ireo ankizy namany teny an-tokotany be. Lasa saina lavitra kely izay, nandinika ny hoe : “Fara andro… fara andro hono afaka telo volana ?”
- “Heee! Antsoina… ndeha hono fahano ny kisoa hoy i Neny! F’inona ty mampihanahana?
Nitsangana moramora izy dia…
- “Any hono r’ity…fa fara andro hono afaka telo volana ?”
- “Hahaha! Izany ve no maha-lasa saina an’itena eo ? Ity tena zaza mitapitapy tsss…! Faran’ny taona sy fara andro aza tsy hay avahana. Izany hono ity no hoe hisy haka vady amin’ny herinandro ? Hihihi…”
Herinandro lasa tokoa mantsy talohan’izay, nisy vahiny tao antrano.
- Ikala Zoely ah, haingana itena…ndeha sasao haingana io tongotra io fa mahamenatra olona!
- Ka mbola tsy voampandro anie ireto kisoa ry Neny eh?
- Mivoaha tao haingana, fa tonga ao ny rafozan’itena!

Dimy ambiny folo taona katroka izy tamin’izany! kilasy faha efatra tao amin’ny kolejy Katolika! Volana Novambra 1995 no natao ny mariazy! Hanakatra dimy volana teo ho eo ny kibony tamin’izay.
Tsy nanam-potoana ho adolan’ny sento moramora, fa…zaza..nahazo zazakely dia, nihevitra sakafo, niandry vady, sy nikarakara biby fiompy.  Nianatra nitelina havizanana sy tahotra mbola tsy tokony ho zakain’ny fony.

Indray harivariva hanakatra amin’ny telo tolakandro, i Voahirana zandrin’i Zoely faravavy, nihazakazaka tsy ankijanona faran’izay hainy niantso an’ingahy Bera rainy tany antranony.
Soa aza fa mba efa nody avy any antsaha ry zareo!

- Nirahin’i Zoely aho hiantso anareo fa hafahafa be izy ao.

- Hafahafa be ahoana? Hoy ingahy Be nitrerona sady nitsangana nandray ny satrony!
Mbola nanaraka nimonomonona sady nitenin-dratsy ny molony, fa tsy nihaino akory izay fanazavan’i Voahirana ny amin’izay mahazo an-janany vavy. Lasa nivoaka ny trano tamim-pahatezerana iz. Namantana tany an-tranon-drasazy, tany antsinanan’ny hopitaly. Avy eo, nirahin-drasazy nivily tany an-tsena hitady lamban-jaza sy izay rehetra ilaina, rehefa avy nanatitra an’i Zoely tao amin’ilay trano nisy ilay zaza ho teraka.

Teo ny ray aman-dreniny.
Teo ny zandriny faravavy.
Teo ny mpampivelona.

Mbola mafimafy ady ka tsy nahatonga tany amin’ny hopitaly fa tao antrano nifanjevo.
Sahirana be hiany, tataka mihitsy…izay vao nivoaka ny lohany…

Nangina ny iray trano, ny tao anatiny tao koa somary maizimaizina rahateo ka, mbola nila tapa-dabozia nitsilopy ihany na andro mbola nazava aza. Tamin’ny efatra ora sy sasany, hariva!

-“Mifona aho Zoely ah… tsy haiko izay nahazo an’ity…” hoy rasazy, nanomboka namoaka feo nifokofoko, nefa mbola niezaka nanotrotra ny tongotr’ilay zazakely ihany… sao mbola misy fanantenana.

Tsy sanatria tsy fahazarana nahita zaza maty teo am-piterahana no nampahonena azy. Tsia.
Fa indrindra ny herimpo kelin’ilay reny mbola zaza… vao handray enina ambin’ny folo taona monja.
Tsy nisy na tapa-damba hamonosana ilay zaza akory tao an-trano.
Ireo ray aman-dreniny no mbola nitotototo nitrosa tetsy sy teroa.

Eny ry Fasana fatra-pifofo
Azonareo Hanjakana ny nofo.
Aza hiatrana fa potipoteho.
Tsy mahavaly fa resinareo.
Aoka ny taolany valo hisaraka.
Dia, hiomehezo ny vovony raraka.
Fa ny fanahiny tsy azo hidiana,
Lasa nijinja fifalifaliana.

Jean Narivony / dans « Ato no Mandry »

- “Aza dia omena tsifoifoy re izahay Andriamanitra oh…” hoy Razely sady nitsangana ihany, rehefa avy nandohalika ora maro nivavaka ho an’ny zanany vavy nitangolingolika elabe teo.

- “Ary… fa nankaiza moa  izany ny vadin’indriko ity?”

Tsy namaly Zoely. Fa nivaloharika niaraka tamin’izay fanontaniana izay ny endriny. Nifangaro tao anatiny ny tahotra ny amin’izay ho asetrin’i Zama rehefa ho avy… ny alahelo… ary ny hatezerana noho izy tsy teo akory tamin’izao fotoana mangeroka izao.
Lasa folo minitra teo ho eo… nigadona tao an-tokotany i Zama. Ingahy Bera no nitsena azy tao. Somary nisy fifamaliana, vokatry ny fahadisoam-panantenana sy ny ratram-po angamba. Ratram-po ho an’ity zanaka mbola zaza, efa trotraky ny fiainana, nefa mbola voatery nidonam-pahoriana irery indray.
- “Midira aty Ingahy Bera ah!” hoy tapmoka rasazy avy ao antrano.
-  “Ento aty indray ilay rano mafana Razely fa velona ity ah ! Arahabaina ianareo… Avia jereo ny zaza Razama, fa toa ianao no nandrasany !”
Velona ny zaza. Vavy kely.
Andro Alahady tamin'izay, Andron’ny sampan-kazo.
Saingy, tsy lasa relijiozy izy rehefa lehibe. Fa nitondra ratra sy teny mangotraka tao am-po…dia nisafidy ny ho Poeta.