…HELOHY…(tohiny 3)(misy pejy efatra : 4 ) (MAZ RAMANA)

TAFIKA

Anisan'ny fotoana nandratra ny foko indrindra tamin'ny tantaram-piainako ity vanim-potoana ho tantaraiko ity.

Sivy ambiny folo taona aho tamin’izany. Efa maty i Dada. Voaray hanao fiofanana dingana voalohany tao amin’ny tafika aho noho ny fanampian’i Dianne, anabaviko avy amin’i Mama, izay nahafantatra miaramila teto Morondava.
Colonnel Vandame (anaram-petaka). Izy no lehibe nitarika anay sy niandraikitra ny fiofanana.
Ny andro voalohany tao amin’ny toby dia toy ny niditra tao anaty tontolo hafa mihitsy. Vao maraina be, mbola maizina ny andro, dia efa nisy kiririoka sy horakoraka nanaitra anay.

— “MIFOHAZA! MIVOAKA  DAHOLO AO ANATY ROA MINITRA!”

Nikoropaka izahay.
Nisy mbola tsy tafiditra tsara tao anaty kirarony.
Nisy very fehikibo.
Nisy mbola rendremana. Raha vao tara segondra vitsy dia sazy.
Tobaka rano gilasy raha sendra nisy tara fifohazana. Nampitsotra tamin’ny tany mafana. Nampanao pompes. Nampihazakazaka nitondra kitapo mavesatra.
Colonnel Vandame no tena nampangovitra anay. Tsy lava resaka izy, fa rehefa mifanojo amin’ny masony ny maso dia efa mangatsiaka ny lamosina.

— “Tsy misy zanaky ndaty etoa! Miaramila aby ty etoa!”

(Eto tsy misy zanak’iza na zanak’iza! Eto miaramila daholo!)

Nisy ankizy avy any Ambovombe, nisy avy any Toamasina, nisy tsy mbola niala tanàna kely mihitsy teo amin’ny fiainany.
Rehefa alina anefa, rehefa reraka sy mangina ny rehetra...nisy nitomany mangingina. Nisy nibitsika hoe te hody. Nisy nijery ny sarin’ny olon-tiany tao anaty poketra.

Ary izaho...Tao no tsapako voalohany fa tsy maintsy miova aho raha te ho tafavoaka velona ato.
Nefa indrindra, izao koa no tena tsapako : inty no fanantenako tsara indrindra amin’ny ho aviko.
Tsy nanana olona hianteherana aho, sy nanana harena, tsy nanana havana mahitahita sy mahamena-maso ny olona, hatramin’ny nahafatesan’i Dada. Fa ato...ato amin’ity tafika feno baiko sy fijaliana ity no hitako ny fiainako, ny ho aviko. Na mafy sy mandreraka aza, dia nifikitra tamin’io vintana io aho, ny tenako efa niha-lehibe sy leo ny fiainana bado, mahantra tsy misy olona hiarahana manonofy hoavy mamiratra. Tao anatiko tao dia nisy feo nilaza hoe :

— “Raiso ity. Tano mafy. Fa mety io irery no lalana sisa tsy hampilentika anao.”

Dia nisafidy ny hangina aho. Tsy hitaraina. Tsy haneho tahotra. Hiharitra.
Satria tamin’izany fotoana izany dia noheveriko ho fanomezana lehibe avy amin’ny fiainana ny maha miaramila ahy.

Nalefa nanao mission tany amin’ny faritra mena izahay. Tany amin’ny toerana lavitra, tany anaty kirihitra sy ala, toerana nanjakan’ny dahalo. Tena toy ny tantara re tamin’ny radio izy ireny : Tena olona mamono, tena mandatsa-drà.
Indraindray andro maromaro izahay no nandeha an-tongotra.Tsy ampy torimaso, tsy ampy sakafo, mbola nitondra basy sy fitaovana mavesatra ihany koa.

Tao no nahafantarako an’ilay zavatra nantsoin’izy ireo hoe TAB, atao amin’ny seringue. Ny alina talohan’ny mission no tena nampiasana azy. Rehefa fantatra fa handeha hanenjika dahalo any anaty ala lavitra izahay dia efa niova ny tarehin’ny sasany. Nangina, nifoka sigara be, toy ny hoe miomana hanao fifaninana any antsaina.
Avy eo nisy namoaka ilay kitapo mainty kely : Seringue, tady hamatorana sandry, tavoahangy kely misy ranon-javatra (iny ilay Drogue)

Tsy nisy resaka firy. Toy ny efa zavatra mahazatra.Tsaroako tsara ny fotoana voalohany nahitako azy. Nisy miaramila zokiny nijery ahy dia nitsiky kely.

— “Laha tea hahatanty le tsy hatahotsy iha... ty ro mahavy hery.”

Natahotra aho tamin’ny voalohany, fa tao anatin’ny tafika, indrindra rehefa any anaty mission, mora ny mianatra zatra amin’ny zavatra rehetra. Rehefa tafiditra tao anaty lalandrà ilay TAB dia niova tampoka ny vatana.

Miha mahazo hafanana toa miakatra avany amin'ny tongotra izany, Nitempo mafy ny fo. Nangovitra kely ny tanana. Fa rehefa afaka minitra vitsy…tsy nisy havizanana intsony, tsy nisy tahotra, tsy nahatsiaro torimaso. Mahatsapa tena ho toy ireny Robo (robot) ireny. Mifoha foana ny maso, mafana sy matanjaka tsy misy toy izany ny vatana.
Fa misy zavatra hafa koa…Lasa masiaka, tsy matahotra n'inon'inona. Ary indrindra : TSY MISY INDRA-FO. Tsy mahatsapa lolompo manenjika na kely akory aza, na nahafaty olona firy na firy aza rehefa miasa ny basy...Ilay basy hany toky sy sakaizan'ny tànana, miantehitra lalandava eo antsoroka!
Nisy fotoana tsy natory roa andro izahay nanenjika dahalo nangalatra omby. Tao anatin’ny alina mangina, mbola nandre poa-basy teny lavitra izahay. Nihazakazaka tao anaty haizina. Tsy fantatro intsony tamin’izany nanampy anay tao anaty fitazomana aina ny TAB…sa nampivoatra adala anay rehetra tsikelikely. Tsapako moramora fa very ny zavatra tao anatiko. Rehefa ela no niainana tao anatin’ny herisetra sy zavatra mampatory ny feon’ny fieritreretana…dia misy ampahany amin’ny maha-olona maty moramora ao anaty. Indraindray aza aho tsy mahafantatra intsony hoe iza aho.
Miaramila ve? Sa ilay adalakely mpivarotra mofo hanandrano, mpametsifetsy mpividy sady mpanao hala-botry tany Malalalondo fahiny ihany ve?...sa lasa biby velona fotsiny sisa?